Tour de Turawa

kolejny weekend, znowu nigdzie nie jedziemy. Pogoda bywa kapryśna, w marcu jak w garncu powiadają. W sobotę było ładnie, więc znowu Kobiór, znowu cisza i spokój przy umiarkowanym słońcu i wietrze. Ponad5km spacerem zrobione. Jutro czeka za to nas przeprawa! Zamykamy zimę, witamy wiosnę i bierzemy punkt z zimowej listy - tour de Turawa, czyli przejście dookoła jeziora Turawa. 26km, czemu nie? Rano skoro świt ruszamy, parkujemy w malutkiej wiosce Szczedrzyk po drodze z A4 mijając naprawdę ładne okolice, które wędrują na poczekalnię. Wieje, ubralismy się ciepło. Najładniejszy kawałek, który robi się klasykiem - od Jedlic po Dylaki, genialne miejsce, cudowne drzewa, ogromne, przypominające nieco te w Zawadzkim, w sumie to te same lasy. Idzie się wałem, ktoś przebiegnie, ktoś idzie na spacer, w sumie pusto i ładnie. Po przekroczeniu rzeczki Libawa jest ładna mała aleja dębowa niezaznaczona na mapie. Później zaczyna się powoli teren komercjonalizować, stare dacze mające dziesiątki lat psują krajobraz, szkoda. Kicz, brud, dziadostwo. Na północy jest nieco inaczej, a wspomnienia uciekają do Minnesoty, gdzie wokół jezior stoją piękne domy. No ale wróćmy do opolskiego. Pozotywne jest to, że w tym "downtown" Jeziora Turawskiego są jakieś restuaracje, siadamy w jednej z nich, pijemy "kawę", trochę się zagrzaliśmy. Sporo ludzi. Nie chcę doświadczać, co tu się dzieje w wakacje. Później marsz do Turawy, tam chwila przerwy na ławeczce, uzupełniamy płyny w Żabce, jemy śniadanie. Zimno, wieje, a nóżki zaczynają już lekko boleć. Ostatnie kilometry to znowu wał, ludzie, dacze... po prostu iść. A idzie nam się mimo wszystk dobrze, jest forma. Podobał mi się ten spacer, dużo km jak na nasze standardy, ale co tam. Tak bardzo potrzebowałem solidnego fizycznego zmęczenia po pracy. Tydzień w tydzień jest tego ogrom, czy to się kiedyś zmieni? odliczam do momentu, kiedy tak, zmieni się. Jesteśmy głodni, a skoro blisko Opola, to wiadomo - Starka. Miałem rezerwację. Opole ładne jest i uświadomiłem sobie, że dawno nie byliśmy tu na spacerze. Ląduje do zimowej poczekalni, już buduję plan na zimę 26/27. W Starce wziąłem golonko, jakoś mnie tak wzięło... zjadłem pół, bo to było chyba z mamuta. Kelner nie okazał zdziwienia, spakował. Ładny dzień, a jak widzę stare drzewa, to już w ogóle jestem rad.

 

Leśny weekend

miała być druga Kaczawa, ale prognoza nam nie pasowała plus zmęczenie. W sobotę porobiliśmy to, co w domu robi się zwykle w sobotę i do lasu. Gdzie? Kobiór. Dawno nie byliśmy, krótki spacer. Pobudzam swój umysł robiąc zdjęcia, patrząc na świat inaczej. Pieknie, niemal pusty las. W niedzielę inny las - znowu Opolskie, znowu ten magiczny teren między Lublińcem a Opolem. Mieliśmy iść dookoła Turawy, ale alergia mnie tak dopadał, że ledwo żyłem. "Zwykły las". Po śniadaniu spojrzałem na mapę, znalazłem Czarków. Nie znam, nie byłem, jedziemy. Jest pięknie! parkujemy na końcu drogi u progu wielkich polan graniczących z lasem. Mieszanka takiego naturalnego lasu z gospodarczym, ale jak to mówimy - dobre feng shui tu czuć. Nie ma dzikiej zwierzyny, kilka osób gdzieś tam na rowerach majaczy, ale trasa ma wszystko, czego potrzeba. Urocza wioska Koty, tam rośnie wiekowa lipa. Usiedliśmy sobie na ławeczce przy niej, jemy kanapki. Niezwykła chwila, ta prostota miejsca i czynności. Usiąść na ławce pod drzewem, zatrzymać się i cieszyć chwilą. Jak tego mi brakuje, jak za tym tęsknię. Idziemy kawałkiem drogi rowerowej "Leśno uciecha", bardzo ładny kawałek lasu. A później wioska Potępa, którą znamy dobrze. Ogromne buki na skraju lasu. To dodaje mi energii, ale nie przytulamy się dziś do nich, choć w Zawadzkiem tak robiliśmy. Idziemy do Małej Panwi, z boku na polance siadamy, patrzymy się w rzekę, fotografuję biedronkę, znowu jak przy lipie - zatrzymujemy się z tego zawodowego pendolino, spędzamy czas ze sobą i z przyrodą. Zmieniam obiektyw ze 105mm na Pentaxa 50mm, klasyk, którego uwielbiam i chyba przez niego nie kupię odpowiednika w systemie Z 50mm, który uchodzi za jeden z najostrzejszych obiektywów. Po co? no właśnie, mocno pytanie, po co mi to? zadaję sobie je na wielu szczeblach. W Potępie jest także ciekawa kaplica Grobu Bożego, wchodzimy. Później mamy już prosto do auta. Wspaniała trasa, kandydat na zimowy klasyk, w stylu "poszukiwanie wiosny".

Wieczorem - kawa, golf i Players, no i alergia, która w tym tygodniu dobiła mnie totalnie. Już lepiej, Clatra zdziałała cuda.